28
Dec
ไม่กี่ปีก่อนหลายคนเริ่มได้ยินประโยคที่ทำให้ใจหวิวว่า
“งานแบบนี้ AI ทำได้แล้วนะ”
บางคนหัวเราะบางคนไม่เชื่อบางคนแสร้งไม่สนใจ
แต่ลึก ๆ แล้วคำถามเดียวกันเกิดขึ้นในใจคนจำนวนมากคือ“แล้วเราจะอยู่ตรงไหนในโลกแบบนี้”
บทความนี้ไม่ใช่เรื่องของคนเก่งพิเศษไม่ใช่เรื่องของอัจฉริยะแต่เป็นเรื่องของคนธรรมดาคนหนึ่งที่เกือบถูกแทนที่และสุดท้ายกลายเป็นคนที่ AI ต้องพึ่งแทน
จุดเริ่มต้น: วันที่รู้สึกว่า “เราอาจไม่จำเป็นแล้ว”
เขาทำงานสายเอกสาร วิเคราะห์ข้อมูล และเขียนรายงานงานที่ต้องใช้เวลา ความละเอียด และความอดทน
วันที่องค์กรเริ่มนำ AI เข้ามาทดลองใช้รายงานที่เคยใช้เวลาเป็นวันกลายเป็นเรื่องของไม่กี่นาที
เขาไม่ได้ถูกไล่ออกแต่เริ่มรู้สึกว่า
“ถ้า AI ทำงานนี้ได้เร็วกว่าแล้วเรายังมีคุณค่าอยู่ตรงไหน”
ความกลัวไม่ได้มาจากการถูกแทนที่ทันทีแต่มาจากการ ค่อย ๆ ถูกลดบทบาทโดยไม่รู้ตัว
จุดเปลี่ยน: จากการแข่งกับ AI → ทำงานร่วมกับ AI
สิ่งที่เขาเลือกทำไม่ใช่การปฏิเสธ AIและไม่ใช่การพยายามทำให้เร็วกว่า AI
แต่คือการถามคำถามใหม่ว่า
“ถ้า AI ทำแทนขั้นตอนแล้วมนุษย์ควรทำหน้าที่อะไร”
เขาเริ่มสังเกตว่าAI ให้ข้อมูลเก่งแต่ไม่เข้าใจบริบทไม่รู้เป้าหมายจริงและไม่รู้ว่า “อะไรสำคัญต่อคนใช้ข้อมูล”
บทบาทใหม่: คนตั้งโจทย์ ไม่ใช่คนทำทุกขั้นตอน
จากเดิมที่เขา:
รวบรวมข้อมูลเอง
...
